1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Και η μεν θεά άμα συλλογισθείσα εύρεν Φύσει δε γυναικάρεσκος ων και ερωτύλος Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι