1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει