1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα την αφήσωμεν δε τώρα προς στιγμήν λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος υιός της Αφροδίτης αποφάσισας Φύσει δε γυναικάρεσκος ων και ερωτύλος Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς χαρτόμαντις θεός το μεν χαριζόμενος πατήρ της Ψυχής εξ ετέρου μη θέλων