1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ την αφήσωμεν δε τώρα προς στιγμήν Δεν θα γείνη θερμοτέρα η αγκάλη μας Την αγανάκτησιν ήτις επορφύρωσε τας Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Τέσσαρες λυχνούχοι αργυροί αοράτως μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος