1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας υιός της Αφροδίτης αποφάσισας μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν Αλλ όπως έχαιρε πρότερον αισθανομένη Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Δεν θα γείνη θερμοτέρα η αγκάλη μας Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Την αγανάκτησιν ήτις επορφύρωσε τας