1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Είδε καθ ύπνους ότι ευώδης και δροσερά Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους