1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή και έκλαυσεν επί τέλους ως αι γυναίκες Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Ότε ήνοιξε τους οφθαλμούς της φως Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Είδε καθ ύπνους ότι ευώδης και δροσερά Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως