1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Αλλ όπως πολλάκις η μεν ελπίς ναρκόνει Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Είδε καθ ύπνους ότι ευώδης και δροσερά Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων υιός της Αφροδίτης αποφάσισας εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο